Bugün Babasızlık Günü
İsmail AKAR

İsmail AKAR

Bugün Babasızlık Günü

02 Haziran 2020 - 17:47

3 Haziran 2013, babam Halis Akar’ın bu dünyadan göçtüğü tarih.

Aradan 7 yıl geçmesine rağmen baba hasreti her gün artarak sürüyor.

Geçmiş dönemlerde köşemde babasızlığı yazmış ve duygularımı sizinle paylaşmıştım.

Bu gün de benzer duyguları izninizle paylaşmak istiyorum.

Şuhut ilçesinden çıkmış, devlet memuru olmuş ve vergi dairesinde 33 yıl hizmet etmiş, bu süreçte tek bir maaşla üç çocuk yetiştirmiş babam. O günlere baktığımda bizim kuşakta birçok insanın yaşadığı gibi tek kişi hane içinde çalışır ve en az beş altı kişinin nafakasını çıkarırdı. Şimdi ise ev halkından herkes çalışıyor ama geçim zorlaşıyor. Yaşam ve şartlar gün geçtikçe güçleşiyor neyse biz konumuza devam edelim…

Baba demek, hayat demek!

Damarlarımızda akan hayat suyu kadar, olmazsa olmaz.

Baba, bir huzur…

O huzur öyle sonsuz ki, ellerini uzatsan seni gökyüzüne değdirir, yıldızları toplar, başına taç yaptırır. Hele sıcaklığı öyle bir şey ki, sarılırsa tüm buzlar erir, gözyaşların buhar olur gider. Baba öyle bir gülümser ki, huzur verir.

Baba demek, güç demek…

Sırtını dayadığın koca bir dağdır baba. Önünde siperdir. Herkesin sırtını dayadığı koca bir dağı varken, güçsüz ve yapayalnız kalmaktır babasızlık. Her aklına geldiğinde suratına yediğin koca bir şamardır. İnsanların birbirine fısıldarken duyduğun acı bir sessizlik. Kimseye belli etmeyip güçlü olmaya çalışırken içine akıttığın zehir. Hayatın fırtınalarında, tufanlarında sığınacak bir liman aramaktır. “Baba” demeyi özlemektir babasızlık

Baba demek, güven demek…

O yüzdendir babasız çocukların hep boynu bükük. Eğer dikkatli bakarsanız görürsünüz, onlardaki mahzun ve ürkek bakışı. Onların evi hep sessizdir, gecelerse uzun ve soğuk.

Baba demek, sevgi demek…

Yaşamında aldığın rol modeldir. O gibi giyinmeye çalışırsın. O gibi tıraş olursun... O yokken onu yaşamaya çabalarsın.

Bakın çok küçük bir örnek vereyim. Ben babamı hayatım boyunca bıyıklı ve sakalı görmedim. Gün aşırı tıraşını olurdu. Dik saçları sürekli kısa olurdu. Belki bu yüzden ben de şu yaşıma kadar sakal ve bıyık bırakmadım.

 

 

Sensiz 7 sene

 

Sensiz geçen yedi yıl.. Bu gün de sensiz ve hüzünlüyüm. Sensizliği, sana olan sevgimi, ve de özlemimi anlatacak kelime yok artık. Ancak öğretilerin hem aklımızda.

Sen bize adam olmayı öğrettin.. Şeref ve hasiyeti öğrettin. Sen bize ilkeli olmayı öğrettin. Sen bize dik durmayı öğrettin.. Sen bize hakkı öğrettin. Sen bize adaleti öğrettin.

Sen bize çalışmayı çok çalışmayı alın teri ile kazanmayı öğrettin.

İnançlı ve dürüstlüğü öğrettin. Kısacası hayatı öğrettin.Allah gani gani rahmet eylesin. Nur içinde yatasın baba.

YORUMLAR

  • 0 Yorum